Het verhaal van Huub…

Zoals jullie ondertussen wel weten is mijn naam Huub. Ik ben opgenomen bij Kentra24 nadat mijn alcohol en cocaïne verslaving gruwelijk uit de hand is gelopen. Ik ben opgenomen in juni 2015 en mijn einddatum is al in zicht. Over een week ga ik hier weg als een persoon die zijn keuzes bewust en nuchter heeft gemaakt. Binnen Kentra24 heb ik veel geleerd over mezelf ik kwam binnen als een jongen die niet wist wie die meer was ik was behoorlijk de weg kwijt als het ware en ik was niet meer gelukkig. Als gebruiker was ik een geisoleerd persoon met een behoorlijke verstoorde gedachte op de realiteit. Ik zag mijn gebruik niet als iets ergs en ik vond altijd dat het wel meeviel tot op het moment dat ik wou stoppen en het ging niet meer, continu mezelf maar toestemming geven voor iets wat ik eigenlijk helemaal niet meer wou, ik wou een vader zijn voor mijn dochter een goeie vriend voor mijn vriendin, en een gerespecteerd mens zijn in de ogen van mijn geliefden, waardoor ik mezelf dus in isolatie gooiden en me maar of the radar hield zodat mensen eigenlijk maar dachten het gaat wel goed met ons Huubke.
Totdat op een gegeven moment de leugens ophouden en de paranoia te groot word en je gaat merken dat alles wat je doet op z’n retour aan ‘t gaan is, je werk achteruit gaat, mijn contact met mijn vriendin werd slechter, de leugens naar mijn vader toe en maar proberen het met humor een beetje luchtig te houden. Mijn zelfbeeld daalde met de dag en ik zag in mijn ogen de zon al een tijd niet meer schijnen. Maar als je denkt dat het niet erger kan dan komt dus het besef dat je een grote leugenaar bent en de hele wereld maar een masker laat zien, dat je werkelijk niet op wilt maar je moet wel denk je dan.
Ik kan er niet meer tegen ik wil niet meer leven zo in dat neerwaartse kutwereldje met allemaal dwalende zielen en duistere types die je opvangen en waar je denkt dat het dan je veilig onderkomen is, nee fuck dat wil ik niet meer. Dat is wat ik dacht, ik ben mezelf helemaal kwijt, ik moet iets gaan doen nou en ik schakel hulp in. Naar weken verder hebben gezworven als het ware, met mijn tere zieltje onder de arm ben ik als een beschadigd mannetje opgenomen in de crisisopvang in Eindhoven. Ik denk voor de meeste weten wel waarom, voor de mensen die het niet weten is het niet meer van belang ik ben nu al te ver om daar nog teveel woorden over kwijt te willen. In de crisis opvang heb ik geleerd om een sterke maag te hebben als het ware want ik werd elke dag wakker met een stress level die me gewoonweg misselijk maakten, ik was weer nuchter geen alcohol in mijn systeem ik kan weer voelen !, ik wil niet meer voelen toch ? Dat was niet fijn omdat het stress was dat ik me kan herinneren dat dat mijn eerste echte levende gevoel was. Uiteindelijk zat het erop bij de crisis naar een week en ben ik overgeplaatst naar Kentra24. Ik kan me er nog herinneren dat ik binnenkwam en de regels hoorde en ik zag dat mijn moeder al met een beangstigde blik keek van die wil hier helemaal niet behandeld worden. Dat was op dat moment zeker waar met die regels eerst geen telefoon vroeg na bed etc. en even voor Kentra24, ik vind dat die regels echt goed werken en ik ben echt heel erg blij dat ik die regels gewoon heb geaccepteerd en de behandeling heb gevolgd. Met op het begin van alleen detoxen en daarna weer gewoon naar huis gaan en dagbehandeling doen. Als ik naar mezelf terug kijk zie ik gewoon een beschadigde jongen die maar weer denkt, ik kan dit wel naar drie weken tijd weer. Dat is de meest foute gedachten die je kan hebben want je kent je duiveltje nog niet zo goed als ‘t waren. En die wou naar huis maar mijn engeltje in me en de medecliënten die in die tijd begaan waren met me, en natuurlijk de situatie thuis zorgden er allemaal voor dat ik hier klinisch moest blijven om het hier goed af te sluiten. En zoals mijn vader mij heeft gezegd wat is de zin van het leven? Het heet loslaten, het loslaten van slechte gewoontes het loslaten van slechte invloeden van buitenaf die jou de foute keuzes laat maken, het loslaten van mensen die jou liever zien vallen dan opstaan voor vaak hun eigen verlatingsangst. Kortom ik heb geleerd hier om volwassen te worden en me bewust te worden van wat ik nu aan het doen ben, ik heb hier leren leven, en leren over mezelf wat ik wil worden, wie ik wil zijn, kortom ik wil een iemand zijn en diegene heet Huub en is een jongen waar ik van hou. Ik wil jullie allen bedanken voor de mooie leerzame tijd hier ik wil jullie danken voor de mooie lieve mensen die ik hier heb leren kennen ik wil jullie bedanken dat jullie samen met mij de Huub hebben leren ontdekken die ik op dit moment ben ik dank jullie allemaal. En ik wens jullie allen heel veel geluk toe en een leerzame tijd hier binnen Kentra24, bedankt.

En voor mijn moeder die mij deze tijd veel heeft gesteund en ook hier nu aanwezig is dankjewel mam je bent een lieverd en ik hou van je thanks for not giving up on me !.

Huub