Eindpresentatie van een cliënt, op zijn verzoek anoniem;

Voor mij is het toen begonnen…

Ik woonde in Delft en was 6 jaar en kreeg de diagnose voor ADHD en mijn moeder wou niet dat ik er medicatie voor kreeg omdat ze zei dat je er een zombie van werd.

Toen ik 9 jaar werd, was ik al snel onhandelbaar en rookte mijn eerste sigaret. Mijn moeder was toen al alcoholiste en had het met mijn zus moeilijk en kon mij er eigenlijk niet bij hebben.

Ik moest naar een internaat in Capelle Aan Den IJssel, al snel werd mijn gedrag van kwaad tot erger. Ik begon te vechten en te stelen. Toen mijn moeder dat door kreeg na een jaar trok ze mij eigenhandig van het internaat. Al snel kreeg ik en mijn moeder te maken met justitie en met andere instanties zoals jeugdzorg, kinderbescherming en reclassering.

Ik was 11 jaar en hield me al snel met anderen dingen bezig dan school. Ik kwam in contact met blowen en voelde me al snel op mijn gemak.
Ik had geen last meer van stress en alles wat er om me heen gebeurde kon me vrij weinig schelen.

Mijn moeders vriend die bij ons woonden was dealer en verkocht hard drugs zoals Heroïne en Cocaïne.
Er kwamen steeds meer mensen bij ons thuis over de vloer en al snel voelde ik me niet meer veilig thuis.
Ik begon steeds meer te blowen om me op mijn gemak te voelen.

Toen ik 16 jaar was kwam ik erachter dat mijn moeder ook wel eens coke rookte. Een jaar later stierf mijn moeder aan longkanker toen stond mijn wereld op zijn kop.
Ik heb nog 3 maanden alleen in het huis van me moeder gewoond in die tijd rookte ik meer dan 10 gram wiet per dag weg.

Ik was emotieloos en voerde niks meer uit tot dat ik moest verhuizen naar een kamer training in Delft daar heb ik alles weer kunnen opbouwen.
Ik had school, werk en goeie socialen contacten, verder blowde ik wel gewoon nog, maar dat maakte mij niks uit.
Alles ging goed tot dat er een medebewoner zich liet neersteken en ik er 5 meter vanaf zat met een jointje in mijn hand.

Ik wist er helemaal niks van en was net 3 dagen 18 jaar, ik ben toen als een gek hulp gaan halen bij de begeleiding van de kamer training, toen terug gekomen op plaats delict en werd ik door de politie mee genomen als ooggetuige. Wat later op die dag werd ik verdacht betrokken te zijn bij het delict en heb 3 dagen in voorarrest gezeten op het politiebureau in Delft en daarna veroordeeld. Ik moest 3 weken met alle beperkingen gaan zitten in Alphen Aan Den Rijn.

Na 2 weken werd ik vrijgelaten vanwege gebrek aan bewijs ik was alles kwijt, school, mijn werk, woonplaats, echt letterlijk alles.
2 dagen later kon ik naar mijn vader verhuizen in Eersel daar heb ik 2 jaar gewoond.

Ik kon niet goed opschieten met me stiefmoeder en zoals gewoonlijk blowde ik nog heel wat weg.
Ik moest alweer verhuizen dit keer naar een begeleide woonvorm van het GGZE in Valkenswaard.
Daar liep het weer uit de hand, ik kreeg schulden en hield mijn werk niet meer vol, kwam ik mijn afspraken niet na. Ik kreeg de diagnose voor PTSS (posttraumatische stress stoornis).

Ik dacht nu ga ik een keer leven na al die tijd van ellende. Mijn verslaving werd erger en dat niet alleen ik kreeg er nog een verslaving bij, poly gebruik of zoals ik het noem posttraumatische feest verslaving.

Ik had een ziektewet uitkering en betaalde helemaal niks en gaf alles uit aan drugs zolang ik het maar naar mijn zin had vond ik het goed, zo heb ik anderhalf jaar geleefd.
Toen werd mijn ziektewet uitkering op stop gezet en moest ik van wegen bezuinigingen en plaats gebrek naar Eindhoven verhuizen, van af dat punt was ik het zat ik wou niet meer zo leven.

Ik heb mezelf eigen aangemeld bij Novadic-Kentron en ik heb 9 maanden moeten wachten tot dat ik uiteindelijk werd geholpen.

Mijn aankomst op Kentra24

Ik was heel druk en gedroeg me als een clown en wist niet wat ik met mezelf aan moest. Maar al snel kwam daar verandering in toen ik naar de behandelgroep ging, moest ik met meer mensen rekening houden dan dat ik gewend was. Ik moest naar ze luisteren en geduld hebben en over mijn eigen gevoelens en gedachtes praten wat ik best moeilijk vond.

Na die tijd leerde ik steeds meer over mezelf bijvoorbeeld waar mijn frustraties en mijn laag zelfbeeld vandaan kwamen.
Het zag er naar uit dat ik steeds de lat veel te hoog legde en daarna heel de dag er mee rond liep dat het maar niet lukten.
Ik moest mezelf gaan begrenzen, mijn grenzen leren herkennen, aangeven en bewaken en ook op de juiste manier kritiek leren geven en ontvangen.

Toen ik steeds langer mezelf met deze dingen bezig hield kwam ik er achter wie ik eigenlijk ben. Ik voel me goed en zit lekker in mijn vel ik kan weer van het leven genieten en kom ook steeds dichter bij mijn gevoel. Ik heb weer structuur aangeleerd ben 6 kilo aangekomen als dat ondertussen niet meer is en ondertussen ben ik gestopt met roken.

Ik neem verantwoordelijkheid voor mijn eigen acties en kan mezelf weer accepteren voor wie ik ben.
Mijn toekomst heeft een helder beeld gekregen.

Mijn leven begint nu

Wat ik nog te leren heb voor in de toekomst? Om op een goede manier voor mezelf op te komen.

En het leren vol te houden van wat ik hier geleerd en opgebouwd heb.

En om clean te blijven en naar mijn lichaam te luisteren in plaats van dat te negeren
en om hulp te vragen wanneer dat nodig is.

Voorlopig ziet mijn toekomst er als volgt uit. Ik ga 4 dagen in week werken en daar naast volg ik gewoon nog dagbehandeling.
Ik zal misschien eens in de 3 maanden naar een feestje gaan zonder drugs.
Verder zal ik me nog veel met mezelf bezig houden.

En in me vrije tijd lekker schilderen of de natuur in, mountainbiken of gaan vissen en lekker tot rust komen.

Ik hoop hier bij dat ik iedereen die hier aanwezig is heb geïnspireerd om dit vol te houden en een schoon leven in te gaan.
Want alles wat je daarmee bereikt en opgebouwd hebt, daar mag je trots op zijn, daar kan je van genieten zonder drugs.

Iedereen creëert zijn eigen werkelijkheid dus maak er wat van!